[INTRO] (church organ stab) Memoria manet... [VERSE 1] Stare Miasto, blok, klatka – każdy dzień, każdy krok Oławskie, Świdnickie – tam zaczynał się nasz rok Dworcowa prowadziła nas – od wosy aż po dworzec Każdy dzień coś dopisywał – dziesiąty, trzynasty marzec Było nas trzech i to nam robiło cały świat Słaby, Bodek, Cebul – jeden rocznik, jeden skład Na Menniczej kosz – do zmroku zero zbędnych słów I czuliśmy, że mamy wszystko – ogień naszych głów [PRE-CHORUS] Nie było planu – był rytm Nie było zasad – był krzyk Nie było jutra – był moment I każdy z nas w nim tonął [CHORUS] DWORCOWA! – jeden rytm, jeden stan DWORCOWA! – to był nasz cały świat DWORCOWA! – dziś każdy idzie w swoją stronę Ale ten ogień – dalej w nas, nie spłonie [VERSE 2] Chodziliśmy razem – siedem-jeden, jeden skład Obok pięć-pięć – inne twarze, trochę inny świat Krzyk z podwórka niósł się echem między bramami Każdy dzień był zapisany ulicznymi wersami Po lekcjach Dworcowa – i znowu wracał luz Ławka, beton, zeszyt – i ten sam puls Każdy inny, ale razem to działało jak plan Choć nikt go nie pisał – po prostu był i trwał [BREAK] Metal – punk – rap Trzy kierunki – jeden track Running Wild w głowie – ciężki szum Exploited – czysty bunt Cypress Hill na klatce – dym i bit Każdy z nas w tym znalazł swój krzyk [VERSE 3] Była większa ekipa – każdy wnosił swój temat Sablik, Heliak i Józwa – każdy niósł swój schemat Kamil, Michał, Walczak, Kocik – każdy wnosił swój klimat Stare Miasto, Wrocław – łapaliśmy wspólny schemat Na efekt długo czekaliśmy – aż przyszedł niespodziewanie Szliśmy do góry w śmiechu i w dziwnym stanie Łazy – słona bryza, namioty, poranek nad ranem Ta przyczepa z „Kiepskich” – spaliśmy w niej, żyliśmy tym samym stanem [BREAKDOWN] Na efekt czekasz długo… I nagle wchodzi… Śmiech Stan Brak hamulców [CHORUS] DWORCOWA! – jeden rytm, jeden stan DWORCOWA! – to był nasz cały świat DWORCOWA! – dziś każdy poszedł w swoją stronę Ale ten ogień – dalej w nas, nie spłonie [OUTRO] Dworcowa nocą dalej świeci tak samo Tylko nas już tam mniej – każdy poszedł w swoją stronę rano Ale czasem wraca obraz – jakby to było wczoraj I czuję, że to wszystko w nas zostało – to nasz morał