Magna Sapientia, lumen cordis, aperi mentem nostram, ut vacuitatem rerum videamus. Contemplans se ipsum Bodhisattva, in profundo silentio sedens, vidit quinque formas esse vacua, et sic superavit omne dolorem. O Shariputra, forma non differt a vacuo, nec vacuum a forma. Ipsum vacuum est forma, et forma ipsa vacuum. Sic etiam passiones, cogitationes, motus, et mens ipsa: eiusdem naturae sunt. Non natus, non mortuus, non immundus, non purus, non crescens, non minuens: hoc est signum vacui. Ideo in vacuo non est oculus, nec auris, nec nasus, nec lingua, nec corpus, nec mens. Non est dolor, nec origo doloris, nec finis, nec via. Non sapientia, nec obtentio. Quia nihil obtinendum est, Bodhisattva, in Sapientia habitans, corde sine impedimento est, et sine timore transit. Scito igitur Sapientiam esse magnum verbum, clarum verbum, verum verbum, supremum verbum, quod removet omne malum, verum, non vanum. Ira, ira, transire, ultra transire, plene transire: Illuminatio, fiat.