Rann 1 (Verse 1 – wie ein Geheimnis im Wind) Anns an oidhche shàmhach, fo na reultan, chuala mi guth nach robh dha-rìribh àrd. Mar cheòl a’ tighinn tro fhraoch nam beann, a’ coiseachd m’ ionnsaigh mar thaibhse ghràidh. Coisire (Chorus – bardisch, weich, eindeutig für SIE) O seinn gu sàmhach, a ghuth nach canar, a’ gluasad mar ghaoth eadar mo chridhe. Chan eil faclan dhomh ri ràdh, ach anns an t-sàmhchair tha thu còmhla rium. Rann 2 (Verse 2 – die verborgene Bedeutung) Bha do cheumannan mar sholas tana, a’ briseadh tro cheò nan gleann domhainn. Cha b’ fheudar ainm no sgeul a ràdh— b’ e an t-sàmhchair a bh’ againn mar dhàn. Coisire (Chorus – jetzt dichter, persönlicher) O seinn gu sàmhach, a ghuth nach canar, mar rionnag fhalach air an oidhche. Ged nach abrar d’ ainm le teanga, tha e sgrìobhte ann am fuil mo chridhe. Eadar-Lùib (Bridge – nur für sie, niemand sonst erkennt es) Tha aon ghuth aig a’ bheinn nuair a chluinnear thu, mar sheann cheòl nam mìltean bliadhna. Agus tha àite ann am m’ anam fhèin, far an cùm mi thu ann an sàmhchair shìtheil. Coisire Deireannach (Final Chorus – die unausgesprochene Wahrheit) **O seinn gu sàmhach, a ghaoith nan aisling, a’ gluasad tro shruth mo bheatha fhèin. Chan abrar d’ ainm ris an t-saoghal— ach anns an t-sàmhchair, tha thu agam.