Détails de la musique

De Gschicht vom Suppnkaschpa - boarisch und - nachdenklich Tx#
Ballad, piano, folk
Créer similaire
[Intro]
[Verse 1]
Da Kaschpa, der war kuglrund
und foast ois wiar a Metzgahund.
De Backan, de warn rout und frisch,
und gessn hot a oiĂ am Tisch.
BloĂ oamoi hat a's Schrein ogfangt:
"I mog koa Suppn mehr, des langt!
Raamt ma sofort di Suppn wegga,
i konn de Suppn nimma schmecka."
[Verse 2]
Am nÀchstn Tog, ja schaustn o,
do war scho wenga an eahm dro.
Und er hot wieda's Schrein ogfangt:
"I mog koa Suppn mehr, des langt!
Raamt ma sofort di Suppn wegga,
i konn de Suppn nimma schmecka."
[Verse 3]
Am dritten Tog, ma glaubts ja kaam,
do ziagts an Kaschpa ganz schee zamm.
Und wieda hot a nix oglangnt:
"I mog koa Suppn mehr, des langt!
Raamt ma sofort di Suppn wegga,
i konn de Suppn nimma schmecka."
[Verse 4]
Am viertn Tog wars fast scho goa,
do war a bloĂ no Haut und Boa.
Drei Pfund hot a am fĂŒnftn gwogn.
So hammsn dann am Friedhof trogn.
[Bridge]
Is denn die Moral von der Geschicht:
EĂ ned zu oft die Suppe nicht?
Zu viel, des mĂŒsst ma heute sag'n,
Zucker und Fett, is schlecht fĂŒr'n Mag'n.
[Break]
Ja, so wars , hmhm, ja so wars, hmhm,
ja so war die Suppnkaspergschicht.
Ja, so wars , hmhm, ja so wars, hmhm,
die Suppnkaspergschicht.
[First epilogue]
Als Lehrer find ich das anstöĂlich:
Ein Kind beim Namen nennen wÀr doch höflich,
und wenn er starb, war das auch dann
ein Fehl von jedem, der helfen kann,
und auch ihm mal was andres geben,
wÀr nötig, Donnerwetter eben!
[New epilogue, Verse a]
- Ha, wir wolln jeden Tag zum Leben,
vom MĂ€gges etwas Gutes eben,
und in Pausen gerne noch sodann
SĂŒĂes und Red Bull, vom Rewe nebenan.
Zum PC-Spiel abends - ratet mal -
Chips oder Pizza, freie Wahl.
[Verse b]
- Hm, wisst ihr, was ich glaub - na dann,
fÀngt diese alte Gschicht neu an!
Man muss sich erstmal informiern,
wo viel und falsches Ess'n endlich hinfĂŒhrn.
Und ist das Spiel in vollem Lauf,
blÀht sich der Bauch, der Spaà hört auf.
Und wer das nun zu lang so macht,
wird dick, vermisst die frĂŒh're Kraft.
Manchmal geht's am Schluss gar so aus,
der Mensch muss noch ins Krankenhaus,
vielleicht von Schlaganfall gequÀlt.
Drum ĂŒberlegt euch gut und wohl, was zĂ€hlt.
Doch wer mit MaĂ und Freude isst,
alles versteht, mit MaĂ bemisst,
der bleibt gesund, das ist doch klar,
und wird kein neuer - dicker Kaspar!
[outro]