ستارگان شب‌شکن ​در سکوتِ سردِ دِی‌ماه، لاله پَرپَر گشته است فرزندِ ایران، جانفَدایِ میهنم گشته است ​آن که با مُشتِ گِره‌کَرده، میانِ کوچه بود نامِ پاکش بر جُریده، تا ابد حک گشته است فرزندِ ایران، جانفَدایِ میهنم گشته است فرزندِ ایران، جانفًدایِ میهنم گشته است ​خونِ گرمِ تو نگردد گُم در این بیدادِ شب چون سپیده در سیاهی، راهِ ما روشن گشته است ​سَروهای سَرفرازی که به خاک افتاده‌اند باغِ فردا از شکوهِ سُرخِشان، گُلشن گشته است ​خوابِِ آرامت نویدِ صبحِ آزادی دهد یادِ تو در قلبِ این مردم، جاودان گشته است فرزندِ ایران، جانفَدایِ میهنم گشته است فرزندِ ایران، جانفَدایِ میهنم گشته است