[اینترُو – نی و استرینگ آرام] می‌خورم خونِ خود را. شب و روز از غمِ ایرانِ شما ای جوانانِ وطن، جانِ من و جانِ شما در غم و حسرت اسیرم هر کجا روو می‌کنم از دلِ غربت کشیدم، داغِ پنهانِ شما ⸻ [ورس ۱] سوزِ جانِ خسته ‌یتان را در دل و جانم می‌کشم با تمامِ هستی‌ ام، هم ‌نفس، با غم شما ای مردمان تا کی به خواب غفلتید می شود روزی ببینم، نقشِ تابانِ شما ⸻ [پری-کورس – اوج‌گیری استرینگ] اتحاد و آگاهی چراغِ راهِ آینده ی شماست این دو گوهر بوده در تاریخِ ایرانِ شما روح ایرانی به نور مَعرفت پاینده است شاهد اش انديشه والای عرفان شماست ⸻ [کورس – اوج ارکستر + کر گروهی] شما جانِ وطن، شما امیدِ این خاکید ستاره‌های روشنِ شب‌های تاریکید ایران اگر زنده است، از نفس های شماست از غیرت و عشق و شورِ بی‌قرارِ شماست ⸻ [ورس ۲ – آرام و احساسی] اگرچه دورم ز خاکِ پاکِ این سرزمین دله من اما اسیرِ کوچه‌های شماست رفییع اگر دور مانده، باز با هر نفس جانش فدای لحظه‌های نابِ شماست ⸻ [بریج – پیانو و فضای احساسی] اگرچه غربت مرا از شما جدا کرده دل هنوزم به دعاهای شما است در دلِ شب‌های دوری، صدایتان با من است هر نفس، هر لحظه ‌ام در هوای شماست ⸻ [فاینال کورس – ارکستر کامل + کر حماسی] شادم از این‌که شود جانم به قربان شما ....پاینده ایران. جاویید شاه