Kur nëna iku, shpirtin ma shkretoi, Qava shum. pa turp, pa asnje pendesë, Edhe pse burrë , vuajtjen nuk e fsheha, Vdekja e nënës nga brenda me Theu . Koha iken, si rërë në erë, Vitet largohen, por shpirti aty ngel Ne xhdo kujtim , ne xhdo shqetësim që vjen, Ah Nënë, Me zë të larte them . Vitet kalojnë, por dhimbja nuk u Tret, me xhdo vit që ik, kuptoj një të vërtetë. Nuk paskam qarë shumë, por shum pak paskam qarë, dhe prap, Ahhh Nënë them me shumë mallë