[Intro] Yo… Oslo nocą, światła miasta… Saladikat… Kokunkap… Podróże dają tlen. [Verse 1] Oslo zimne ulice, emigranta codzienność Praca, presja, cele, czasem pustka po godzinach Świat jest większy niż ekran i kolejna zmiana Paszport pełny pieczątek — to moja jedyna wygrana Tajlandia uśmiechy, Bangkok nigdy nie zasypia Laos wycisza wszystko kiedy myśli się kotłocą Wietnam skutery, dym ulicznego ogniska Kambodża przypomina jak szybko leci cała jazda Nie każdy zrozumie że podróż to jest paliwo Nie kupisz tego za hajs — to coś co jest prawdziwe Nikt ci tego nie dał Nikt ci tego nie zabierze Wspomnienia zostają kiedy cały kurz już opadnie [Chorus] Saladikat! Kokunkap! Życie daje kopa — nie pytaj jak Oslo, Bangkok, Laos — cały świat Zbieram chwile, nie tylko hajs Nikt mi tego nie dał Nikt tego nie zabierze Wspomnienia zostają To jest moje miejsce. [Interlude] (Instrumental Solo) [Verse 2] Malezja tropik, reset głowy po północnej zimie Gruzja toast za ludzi co trzymają prawdziwie Na emigracji uczysz się walczyć samemu A podróże dodają sensu temu wszystkiemu Nie chodzi o zdjęcia pod sztucznymi palmami Chodzi o kim jesteś kiedy wracasz z powrotem Inny mindset, inne spojrzenie na każdą drogę Wracasz mocniejszy — z nową energią pod skórą Oslo nadal domem, ale świat jest otwarty Nie chcę tylko przeżyć — chcę zostawić ślady Życie leci szybko, nie ma próby generalnej Łapię każdy lot zanim zgaśnie światło. [Outro] Saladikat… Kokunkap… Podróże zostają… Reszta przemija wiec bierz zycie jakim jest i zacznij sie tym cieszyc.