🎵 „Twoje życie w kolorach” — piosenka dla Ireny (zwrotka 1) Na starym stole farby i cisza, okno pamięta niejeden świt, czas w Twoich dłoniach powoli oddycha, kiedy na płótno spływa jak nit. Nie trzeba słów, gdy kolor przemawia, gdy w jednym cieniu mieści się dzień, tam, gdzie wspomnienie cicho się stawia, Ty dajesz mu kształt, światło i cień. (refren) Bo Twoje życie — w barwach zapisane, w spojrzeniu, które wciąż widzi więcej, każdy obraz to serce oddane, cichy list do ludzkich serc i rąk. Twoje życie — nie w słowach, lecz w świetle, co z płócien płynie spokojnym snem, kto raz zobaczy, zostanie na chwilę i odnajdzie coś własnego w nim. (zwrotka 2) Może to dom, którego już nie ma, może to śmiech sprzed tylu lat, może zwyczajne ciepło istnienia, które najtrudniej zatrzymać w czas. Nie głośna sława, nie wielkie sale, lecz prawda prosta jak pierwszy krok, bo najpiękniejsze rodzi się dalej — tam, gdzie człowiek zostaje wciąż sobą. (refren) Bo Twoje życie — w barwach zapisane, w spojrzeniu, które wciąż widzi więcej, każdy obraz to serce oddane, cichy list do ludzkich serc i rąk. Twoje życie — nie w słowach, lecz w świetle, co z płócien płynie spokojnym snem, kto raz zobaczy, zostanie na chwilę i odnajdzie coś własnego w nim. (most) A jeśli kiedyś zabraknie słów, obrazy będą mówić za Ciebie, że piękno mieszka w zwyczajnym tu, i rośnie cicho — jak drzewo w glebie. (refren — finał) Bo Twoje życie — to nie opowieść, to ślad zostawiony w barwach dnia, kto je zobaczy, ten już odpowie, że warto było — i warto trwać.